In essentie draait goed onderwijs om de pedagogische relatie tussen leraar en leerling. Wat daar gebeurt, is bepalend voor de ontwikkeling van kinderen. Leraren zijn in de eerste plaats pedagoog, werkend vanuit hun persoonlijke pedagogische drijfveer.
Motivatie van leraren en leerlingen ontstaat op het moment dat beiden in de pedagogische flow komen. De kunst is om met elkaar de context te maken waarin dat mogelijk is.
Het onderwijs wordt te vaak benaderd als een eenvoudig lineair proces, waarin de leraar slechts hoeft te doen wat de wetenschap zegt. Die versimpeling richt enorm veel schade aan, niet alleen aan leraren, maar vooral aan kinderen en uiteindelijk aan de maatschappij. Omarm de complexiteit!
Het kan anders, als besturen, directies en leraren hun pedagogische opdracht weer centraal stellen.
